Sommige heftige ervaringen blijven door je gemoed spoken. Uren, dagen, weken. Om de een of andere belachelijke reden hebben vooral hele nare ervaringen daar trekjes van, al komen die gelukkig niet te vaak voor. Maar - oh opluchting - regelmatig maak ik ook iets heel moois, leuks, grappigs of lekkers mee dat mijn hoofd maar niet uit wil.
Vorige week was ik met Helmi en Berber in het diepe zuiden voor een project van De Wereld van Sophie. Dertig autodealers die in de watten gingen worden gelegd. Toertocht in oude Eendjes, sjiek-de-friemel hotel, rondleidingen, sloten prosecco en vooral veel lekker eten. Hoofdmoot van de culinaire uitspattingen was het diner bij Beluga, waarvoor we de hele zaak hadden afgehuurd.
Na de gasten moe, voldaan en tevreden uitgezwaaid te hebben, was het tijd om ons zelf in de watten te leggen. Als beloning en verjaardagscadeau (dank voor de felicitaties) gingen ook Helmi en ik dineren bij Beluga, al zal dat de meesten van jullie ondertussen niet zijn ontgaan. Al met al een erg geslaagd diner, met werkelijk geweldig eten, zowel qua smaak als opmaak. Ik kan me niet heugen lekkerder en mooier gegeten te hebben, ondanks dat ik tweemaal het genoegen heb mogen smaken te dineren in een restaurant met een ster méér. Als de bediening in Maastricht op een even hoog niveau als met name Zwolle komt, lijkt de derde ster voor Beluga mij ook alleen maar een kwestie van tijd. Nu laat die bediening, althans, een hautaine en brutale enkeling van hen, wel wat te wensen over. Afijn, een kniesoor die daarop let gezien onderstaande!
Vegetariërs, geheelonthouders of lijnende mensen: onderstaande tekst bevat schokkende, overvloedige en ontmoedigende passages.
Amuses vergezeld van twee glaasjes héérlijke Charles Heidsieck Champagne:
Gepofte rijst met pindadip: hoe lekker kan simpel zijn? Nou, zó lekker!
Pastille van mierikswortel en groene appel: een soort bonbon, maar dan pittig, fris, knisperend en frêle.
Marshmallow van de vijf smaken (zoet, zuur, zout, bitter en scherp): die moesten we in één keer in de mond moest steken, gevolgd door een slok champagne, een sensatie voor je papillen!
Rood op rood van bietjes: ben niet zo gek op bietjes, maar dit was heerlijk. Zoet zacht mousje van bietjes op een krokant rood bakseltje, ook weer van bietjes.
Driemaal kokos, met koriander, groene curry en gember.
Vega Sushi: klein torentje van frisse groenten in het zuur, super!
Avocado, waterkers en limoen: het zoet-weeïge van de avocado, het zachte van de waterkers en frisse van de limoen, verzon ik dit soort combi's maar eens...
Chef's Special: een martini-glaasje waarin een friszuur cherry-tomaatje onderin lag, bedekt door een mousse van parmazaanse kaas (hoe maak ik die?) en daarop een flinterdun maar erg smaakvol koekje van tomaat, het geheel besprenkeld met basilicumolie. Refill please!
En het leuke was dat we de laatste nazomer dag hadden en van dit alles buiten aan de boorden van de Maas met uitzicht op de Onze Lieve Vrouwekerk konden genieten! Genieten met een flinke brok in je keel omdat je beseft hoe fijn zoiets moois te kunnen delen met degene van wie je houdt. Maar ook beseffen dat dat helaas niet vanzelfsprekend is.
Eerste gang: Aji, frisse avocado, zilte sla, yuzu, verse amandelen, perzik en een krokantje. Wijn: Sauvignon Blanc uit Malborough, Nieuw-Zeeland.
Aji is 'gewoon' een soort makreel, yuzu een Japanse soort citroen, maar desalniettemin wéér zo'n gerechtje waar zoet, zuur en zout in perfecte verhoudingen in je mond met je papillen de liefde bedrijven!
Tweede gang: Diemaal ganzenlever. Ganzenlever met bloemkool, steranijs, rijpe peer en ijzerkruid; gerookte ganzenlever, pompoen en roos; lobbige ganzenlever, kersenjus, kersenijs, krokante sojaboontjes en spek. Wijn: zoete rode wijn, volgens mij uit de regio van Banyuls.
Vooral de combinatie van een warme crème van ganzenlever met koud kersenijs en krokante spekjes, hmmm....
Derde gang: zoet, zuur en zout van krab en kaviaar. Wijn: ???
Helaas vergeten te vragen of de kaviaar van de naamgever de belugasteur afkomstig was. Wéér een afgestemde kakafonie van smaken en na de eeuwige surimi-krab is het een verademing weer eens goed klaargemaakte kingcrab te mogen proeven.
Vierde gang: driemaal oestertjes met limoen gel en zure komkommer voor mij, sashimi van zalm en coquilles voor Helmi. Wijn: Riesling.
Helmi: "Ik heb lekker coquilles, ik heb lekker coquilles...". Boeien, ik heb oesters!
Ik ben gek op oesters, als een van de weinigen die ik ken, maar dit sloeg alles. Twee waren gebakken, daardoor zilt en krokant, de volgende twee gerookt en de laatste twee rauw, maar verpakt in zilver. Kunstig, lekker en zo mooooooooooi!
Maar het gerechtje van Helmi was nog bizarder! Serieus, ik wilde haar bijna aanvliegen toen ze na lang dralen alsnog haar mes en vork in haar gerecht zette. Alsof je met een stanleymes de Nachtwacht wilt bewerken, dat doe je toch niet! Maar ja, het ligt op het bord om op te eten, en gelukkig zag het er niet alleen mooi uit, maar smaakte het al even goed! Helaas doet de foto niet helemaal recht aan het kunstwerkje, maar toch:
De rauwe zalm, bedekt door carpaccio van Coquilles, waarop een fijne frisse dressing van milde rode pepertjes, uitjes en iets fris, een lichtazijn denk ik, werd omsingeld door een gelei van nori, waarop piepkleine toefjes wasabi, mayonaisse en nog twee andere subtiele sausjes lagen. Deze sausjes tenslotte gekroond met piepkleine bloemetjes van bijvoorbeeld lavendel... een genot voor pupillen én papillen!
Vijfde gang: Nachtkreeft, verse knoflook, koolrabi, dashi, schelpjes, mint, koriander en frisse zuren. Wijn: Pouilly-Fuisse, Chardonnay.
Dashi is bouillon van zeewier en tonijn. Nachtkreeft is langoustine, en laten wij nou gehoord hebben dat die zo lekker is bij Beluga, dan kun je je voorstellen dat wij verheugd waren met dit gerecht. En wat wij gehoord hadden, klopte. Smelt boter op je tong? Ja. Kan het nog zachter, smeltender, fijner? Ja, de langoustine... Refill!
Zesde gang: gebraden zijlende Wagyu met ui uit de Cévennes, krokantjes, aubergine, tomaat en courgette. Wijn: Brunello di Montalcino.
Dit was een vakantie-herinnering op een mooi opgemaakt bord. De Cèvennes, aan de rand waarvan we vroeger 'altijd' naar de familie Fay gingen, de ingrediënten voor ouderwetsche ratatouille (ratjetoe). Alleen kregen wij nooit gemasseerde koe, om het maar heel oneerbiedig te zeggen. Mooi, traditioneel met geweldige wijn...
Zevende gang: kaas, kweepeer en huisgebakken brood. Wijn: op eigen verzoek nog meer Brunello!
Eerlijk is eerlijk, na zes gangen bij Beluga zijn twaalf (!) royale stukken kaas gewoon too much. Eeuwig zonde, want wat er lag was heerlijk, maar de helft ging terug.
Smakelijk zo meteen!
Reacties