Vaak toen ik nog het doel verdedigde van de Tegelse Hockey Club, kwam mijn vader even langs. Of het nou regende of de zon scheen, soms een paar minuten, maar soms ook de hele wedstrijd, hij stond achter mijn goal.
Dat was echt ons momentje, eens per twee weken op zaterdag en later op zondag toen ik in het tweede en later het eerste speelde. We kletsten wat, over de wedstrijd, over gewoon wat in ons op kwam. En het was ook echt zijn manier om te laten zien dat hij trots was dat ik daar in die goal stond. Natuurlijk waren er wel eens puberale opmerkingen in de trend van: "Daar heb je hem weer", maar wij trokken ons er bar weinig van aan. Keepers zijn toch al einzelgängers. En weer later hoorde ik van mijn teamgenoten dat zij toch eigenlijk ook zo'n vader als trouwe fan langs de kant hadden willen...
Nou leer je als keeper vrij snel duiken, slidings maken en de bal wegtrappen. Maar het belangrijkste dat je leert, is de baan van een schot in te schatten. Nog voor de bal de stick goed en wel heeft verlaten, weet je waar die terecht gaat komen en onderneem je actie; je duikt, springt of tikt de bal uit de kruising met het puntje van je stick.
Soms weet je echter dat de bal onhoudbaar is. Je voelt: dat wordt een goal en daar ga je niets meer aan kunnen veranderen, hoe hoog je ook springt, snel je sliding is of hoe ver je ook naar een hoek duikt, wat je ook doet. Onhoudbaar.
Mijn vader is arts, talloze ballen heeft hij tegen kunnen houden, maar nu hij komt er een bal op zijn eigen goal die hij niet gaat kunnen stoppen. Wat we ook doen.
Godver...
Wij zullen er in ieder geval voor zorgen dat die ballen mss wat minder hard aan gaan komen door er voor hem te zijn. Ik hou van jou en je vader zal er altijd voor je zijn waar hij ook is.
Geplaatst door: je H | vrijdag 10 juli 2009 om 15:55
Heel veel sterkte! x Ingrid
Geplaatst door: Ingrid | donderdag 9 juli 2009 om 10:16
Hi Pol,
Kan op dit moment niet veel meer verzinnen. Heel veel sterkte voor jullie en de rest van de familie!
Groeten,
Maurice en Anne
Geplaatst door: Maurice | woensdag 8 juli 2009 om 22:08
"La vie est fragile. C'est ce qui la rend précieuse." (Het leven is breekbaar. Dat is wat haar zo kostbaar maakt.)
Geplaatst door: Michon | woensdag 8 juli 2009 om 15:26